Nooit te oud om te leren (bloggen)

Toen ik onderstaand berichtje las, dacht ik meteen aan mijn blog.
En ook: als ik het bij ga houden, wordt ik misschien ook wel 108...

Olive Riley werd 108 jaar oud

Een Australische vrouw die bekend stond als de 'oudste blogger ter wereld' is overleden. Ze werd 108 jaar oud, meldt CNN.

Olive Riley hield haar blog, genaamd 'Life of Riley' bij sinds februari 2007. Ze postte meer dan 70 berichten en YouTube video's. Veel ervan gingen over haar dagelijks leven, maar Riley schreef ook over de twee wereldoorlogen die ze overleefde en het opvoeden van haar drie kinderen als alleenstaande moeder. Ze begon met bloggen op aanraden van filmer Mike Rubbo, die vier jaar geleden een documentaire over haar leven maakte.

In haar laatste bericht, gepost op 26 juni, schreef Riley dat ze zich zwak voelde en last had van een hardnekkige hoest. Maar, zei ze erbij, ze had die dag ook een liedje gezongen, "like I do every day."

Ding 23: Nog meer Klantgericht

23 Dingen is voor mij ons nog meer richten op de klant. Want wat we ook bedenken, als de klant er geen baat bij heeft of er het nut niet van in ziet, schieten we ons doel voorbij. Ook virtuele toepassingen hebben alleen zin als er behoefte aan bestaat.
Wat mij betreft zijn er veel toepassingen mogelijk, zoals google docs en spreadsheets voor een groep medewerkers of voor jezelf, wiki's om collegiale kennis in op te slaan of om toe te passen samen met andere organisaties, rss om ontwikkelingen gemakkelijker bij te houden (rss op ons intranet Kompas?), extra muziekmogelijkheden voor op de site (en zeker als het uitlenen van cd's misschien ooit gratis wordt), etc. Er zal m.i. een groep enthousiaste medewerkers vrijgemaakt moeten worden om toepassingen te ontwikkelen.
Onverwacht is wat mij betreft de ontwikkeling van verschillende medewerkers, die in een later stadium pas enthousiast werden voor 23dingen.
Verbeteringen zie ik in het tempo (naast alle reguliere werkzaamheden, vakanties, e.d. is het soms zeer moeilijk tijd vrij te maken of de draad weer op te pakken) en in de begeleiding (vaker bijeenkomsten om dingen door te nemen en achterstanden weg te werken). De cursus zelf is prima opgezet, misschien meer Nederlandstalige teksten of sites toevoegen, maar dat zal ongetwijfeld een kwestie van tijd zijn.
Alle andere leidinggevenden (maar natuurlijk alle andere toekomstige deelnemers ook): veel succes met deze cursus!

Ding 22b: Een nieuwe bieb!

Net zoals in Seattle krijgt onze bibliotheek in Tilburg Noord ook een nieuwe huisvesting. Het zal wel niet zo groot worden (...) en waarschijnlijk zal het nog enkele jaartjes duren maar toch: het zit eraan te komen.
Als je dan gaat mijmeren over Bibliotheek 2.0 dan ben je geneigd je af te vragen of je daar al fysiek rekening mee moet houden: de bibliotheek van de toekomst is vooral virtueel, althans, dat zeggen vrienden die nooit in een bibliotheek komen. Ik ben geneigd om te denken dat 2.0 voorlopig en misschien wel gedurende langere tijd vooral een extraatje is naast het reguliere werk. Natuurlijk kun je prachtige (virtuele) projecten realiseren en zijn er zeker mogelijkheden die een verrijking zijn voor de bestaande service. En natuurlijk zal de overheid onze vernieuwingsdrang toejuichen en misschien ook wel belonen. Maar ik realiseer me ook dat er nog voldoende mensen zijn, waar dit alles volledig langs af gaat en die geen flauw idee hebben waar dit over gaat. Er is nog steeds een grote scheiding tussen de haves en de havenots en dat geldt m.i. ook op virtueel gebied. Het is niet zo dat iedereen die internet heeft meteen door heeft wat er dan allemaal mogelijk is. Zelfs nu nog zijn klanten verbaasd als ze ontdekken dat ze hun boeken via internet kunnen verlengen... Kortom: voldoende mogelijkheden tot uitbreiding van onze virtuele dienstverlening, maar laten we dat zo gefaseerd mogelijk en afgestemd op de behoefte toepassen.

Ding 22a: Minder collectioneren?

Rick Anderson zegt dat de bibliotheek minder moet collectioneren! Maar daarentegen de toegangspoort moet worden tot alles. En gebruiksvriendelijkheid staat voorop...
Vooropgesteld: ik ben een enorme voorstander van alle Bibliotheek 2.0 mogelijkheden en toepassingen. Als ze maar voorzien in een behoefte en de klant er baat bij heeft!
Maar aangezien 90% van onze huidige bezoekers nog steeds komt om boeken te lenen en aangezien de hele wereld denkt dat de uitleningen enorm zullen gaan dalen, ben ik van mening dat we er alles aan moeten doen om de huidige leden in de watten te leggen plus alles in het werk moeten stellen om via een vraaggerichte collectionering volledig aan de vraag te voldoen. Alleen in dat geval hou je de bestaande klanten vast als klant en pas daarna kun je alle toepassingen aan dat grote klantenbestand aanbieden. Eerst alle klanten wegjagen en onderwijl werken aan allerlei 2.0 toepassingen die je dan aan niemand meer aan kunt bieden...?

Ding 21: Sociaal is het helemaal

Wat mij betreft is een van de meest onderschatte gevolgen van web 2.0 dat steeds meer mensen zich socialer op gaan stellen. Vroeger dacht men dat met de opkomst van internet het asociaal gedrag toe zou gaan nemen, maar dit ding bewijst het tegendeel. Ook al worden steeds meer (onwetende) mensen opgelicht via internet, als iemand kwaad wil met My Discoveries: ga je gang. Overigens werkte de inlognaam en wachtwoord niet meer (iemand veranderd?) en heb ik mezelf aangemeld. Dit laatste gaat in dit geval erg gemakkelijk, maar is bij veel andere sites wel een nadeel: overal dien je je aan te melden via "sign in", kost maar "enkele minuten" en vaak moet je meer dan alleen je gebruikersnaam en wachtwoord invullen.
Verder is ook Bibliotheek Midden-Brabant bijna zo ver dat we My Discoveries in gaan voeren voor onze klanten. Een uitstekende service voor weer de (veel)lezer, die hier behoefte aan heeft. Maar er blijken ook veel klanten te zijn die alleen maar een boek via de catalogus willen zoeken en al blij zijn als ze het gevonden krijgen...
Overigens bestaat er soms ook een nadeel aan het officieel en formeel titelbeschrijven: als je een campinggids zoekt op het trefwoord "camping" vind je geen enkele titel, aangezien dergelijke boeken ingevoerd worden via het trefwoord "kampeerterreinen". Als je dat niet weet, kom je er dus nooit uit... Maar gelukkig vanaf nu wel via tags van anderen of jezelf!

Ding 20: Magic Frankie

Last.fm is een prachtige site voor iedere muziekliefhebber en die zijn er volgens mij heel veel. Ik denk dat er vrijwel alles te vinden is wat men zoekt, zoals de mij welbekende Magic Frankie. Ooit heb ik deze blueszanger gevolgd van optreden naar optreden en zelfs toen hij in het voorprogramma stond van B.B. King in Eindhoven ben ik geweest, maar niet voor B.B. King... Ook hier blijkt er toch een commerciele gedachte achter de site te zitten, want als je een track goed vindt kun je meteen de cd of de download bestellen. Verder een prima site en via de catalogus inderdaad een geweldige optie voor verwijzingen naar gelijksoortige muziek!

Ding 19: Thuis in een vreemd land

Sociale netwerken is niets voor mij. Niet dat ik niet sociaal ben (volgens mij integendeel), maar online is toch iets anders. Ik heb er niets mee, omdat ik het nut er voor mezelf niet van inzie. Ik hoef geen virtuele netwerken te vormen voor mijn carriere, ik hoef mijn ei niet kwijt op internet en ik heb geen behoefte nieuwe vrienden te maken via internet (of nieuwe collega's). Ik snap wel dat anderen dat wel graag willen of het zelfs leuk vinden. Als je niet op Hyves staat tel je niet meer mee. Schoolbank: wel eens op gekeken, maar ik heb er niets mee. Ik leef liever in het hier en nu. Kortom: ik zou me niet echt thuis voelen in een vreemd land.
Ik heb ook weinig ideeen voor de bibliotheekomgeving. Misschien kunnen singles elkaar leren kennen via hun boekkeuze, zoals in Belgie al plaats heeft gevonden.